مرکز آموزش مداحی متوسلین شهرستان نی ریز



کسانی در دشوارترین دورانهای تاریخ اسلام، پرچمی را بر دوش گرفتند که هر کس آن پرچم را که پرچم ولایت حقیقی اسلام و پرچم آئین حق است پرچم قرآن ناطق است، بر دوش می گرفت باید شدیدترین شکنجه ها را تحمل می کرد. مسئله این بود که مثل کمیتها و فرزدق ها و سید حمیری ها و دعبل ها و از این قبیل کم نبودند و فقط این نبود شعری را بر اساس عقیده شان بگویند و برای چند نفر بخوانند بلکه مساله این بود که شعر آنها حامل یک پیام و حامل یک رسالت بود چیزی را می خواست به مردم تعلیم بدهد، علت اینکه کمیت تحت تعقیب قرار می گرفت و دعبل می گفت من پنجاه سال است که بار خود را بر دوش می کشم، همین پیام شعر آنها بود. من انتظار دارم برادران پیام را هیچ وقت فراموش نکنند، شما که الحمدالله برگزیدگان هستید در سراسر کشور بایستی به مداحان و همه کسانی که در این رشته و در این میدان وارد هستند این مطالب را توصیه کنید و به صورت قطعی در آورید. در شعری که می خوانید حتماً پیام را رعایت کنید. اولین چیزی که باید مورد توجه قرار گیرد، پیام است و پیام، هم در مصیبت، هم در مدح و هم در اخلاقیات وجود داشته باشد. این به عهده شماست که همچنان استوار و قوی اشعاری را که از لحاظ زبان و معیارهای شعری در سطح بالا و در عین حال حامل پیام انقلاب باشد بسرایید و عزای اسلامی را با مدایح خود و با ذکر پیامی که همه پیامبران (ص) و اولیا و اوصیا داشتند و مادحان آنها هم باید داشته باشند مزین کنید یعنی پیام دفاع از حق و مبارزه با باطل، که امروز دنیا را فرا گرفته است.


فاطمه زهرا (س) بعد از رحلت پیغمبر (صلی الله علیه وآله وسلم وسلم) برای خلافت علی بن ابیطالب (علیه السلام)، به یک مبارزه مستمر شبانه روزی دست زد و کسی نمی تواند منکر آن بشود. خود فاطمه زهرا (س) محور مبارزه بود. و لذا زن در صحنه مبارزات اجتماعی می تواند چنین حضور فعالی داشته باشد. نمی شود بگوییم او فاطمه زهرا (س) بود، به زنهای ما چه؟ بلکه چون فاطمه زهرا (س) بود، زنهای ما باید از آن الگو پیروی و اتباع کنند اگر دختر پیغمبر (صلی الله علیه وآله وسلم وسلم) نبود، اگر معصوم نبود، اگر مورد عشق و محبت رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم وسلم) نبود، اگر کارش و عملش به وسیله معصوم (علیه السلام) تقریر نشده بود که خود او هم معصوم است، ما نمی گفتیم باید پیروی کنند. او از دخترش زینب کبری (علیه السلام) خیلی بالاتر و خیلی قوی تر و خیلی جامع تر و همه جانبه در طول زندگی عمل کرد. و صحنه شوم، به عنوان یک زن در زندگی خصوصی و در زندگی خانوادگی، یعنی به عنوان یک مادر، به عنوان یک همسر، به عنوان یک زن صبور در مشکلات و به عنوان زنی که شوهرش در طول این هشت، نه سال همسرس، بیش از سی بار به جنگ رفته در عملیات شرکت کرده، این بانوی مخدره همه اینها را تحمل کرده است. پس اگر ما بخواهیم امروز این ابعاد را بشکافیم، این فقط مربوط به مسأله سازندگی زن ایرانی نیست، بلکه پیام عظیم به دنیاست. امروز جامعه زن در جهان متحیر است، در خلأ است و نمی داند چه باید بکند. دست او را گمراه سازان تمدن مادی گرفته اند و به هر جا که دلخواهشان هست می برند و سخنان مبالغه آمیز و تمجیدآمیزی هم به دروغ نسبت به زن می گوید که خیال کنند دارد از زن حمایت می شود. شما اگر اینها را مطرح بکنید و شعرای ما اگر اینها را بگویند و گویندگان ما اگر بخوانند، چه فرهنگ رایجی در زمینه مسائل زن به وجود می آید؟ ما خوشبختانه در زمینه های فرهنگی احتیاج به هیچ چیز دیگری نداریم زیرا غنی و خود کفا هستیم. این دیگر مسائل صنعتی و فنی نیست که دست ما به طرف دیگران دراز باشد. خودمان آن الگوها را داریم و باید برای دنیا صادر کنیم. لهذا روز ولادت حضرت زهرا (س) یا روز وفات آن بزرگوار در روایات مختلف و مناسبت های مختلف که هزاران ستایشگر خاندان پیغمبر (صلی الله علیه وآله وسلم وسلم) و مداح اهل بیت (علیه السلام) در هزاران مجلس، شعرهایی را می خوانند، با آن شیوه ها و روش های ممکن است وجود داشته باشد، شما ببینید چه تحولی به وجود می آید.


برای اینکه انسان شعر خوب بگوید اخلاص کافی نیست. شعر یک علم است، یک فن است، یک دانش است. خود شعر یک هنر است، اما دانش هم دارد و مثل دیگر دانشها اندازه دارد، متر دارد و مثل بقیه چیزها اهل فن می توانند درجه آنرا مشخص کنند، جستجو کنند و بهترین را بیاند و بخوانند. کسی که شعر متوسطی گفته، اگر با اخلاص هم گفته، آن را بین خودش و خدا نگه دارد. شعر متوسط اصلاً نخوانید، شعر پایین و غلط را اصلاً نخوانید.

دو خصوصیت برای مدح اهل بیت (علیه السلام) لازم است. یکی اینکه محبت ما را به اهل بیت (علیه السلام) زیاد کند، و لذا هر شعری باید محبت مستمع را به اهل بیت (علیه السلام) زیاد کند، که خود آن محبت ضامن همه چیز است. شعرهایی که راجع به اخلاقشان، گذشتشان، عفوشان و فضایل ایشان است خیلی خوب است. و خصوصیت دوم، شعرهایی است که دستورالعمل و الگوی زندگی آنها را به ما نشان می دهد. مثل صراحت شان، شجاعت شان، حق گویی شان، ایثارشان، انفاق شان و محو کردن خودشان در خدا.
در دعاها و در زیارت نامه های ما تعبیرات عاشقانه و خیلی خوب هست که حقایقی را نشان می دهد. اینها را باید محور قرار دارد آنچه را مثلاً فرض کنید شیخ و ابن طاووس و بزرگان در کتابهای شان گفته اند و مفید در ارشاد آورده، اینها را بایستی محور قرار داد و بعد آنها را به شکل زیبا و شایسته ای ارائه کرد. حالا به چه شکلی، هر کسی سلیقه ای دارد، بر آن ایرادی وارد نیست.

بر گرفته از کتاب آموزش اصول و فنون مداحی


تبلیغات

محل تبلیغات شما
عکس آقای خامنه ای

آخرین جستجو ها


حقانيت شيعه Jake آموزش آنلاین ژورنالیزم برترین تجارت بوشهر درس Yung نگهداری از حیوانات خانگی|پت های ایران زندگی سالم غار تنهایی من شطحیات محتاج